♥♥♥حمایت از بیماران  اختلال هویت جنسی♥♥♥

ترانه آرام را اکثر ما به خاطر بازی در مستند گاهی اتفاق می افتد می شناسیم. او در این مستند از زندگی قبل و بعد از عمل خودش می گوید. ترانه ارام بعد از بازی در این مستند سعی زیادی کرد تا در جامعه نیز یک فعال باشد و برای تراجنسی ها فعالیت کند. اکنون به مناسبت شب یلدا، خانم آرام در مصاحبه ای با محتا از زندگی و آرزو هایش برای ما می گوید


با سلام. لطفا خودتان را معرفی کنید.
با سلام. ترانه آرام هستم ۳۱ ساله. ده سال هست که جراحی کردم. جشن تولد ده سالگی ام رو هم تیر ماه امسال گرفتم

خانم آرام شما چه سالی و پیش کدوم جراح عمل تغییر جنسیت خودتان را انجام دادید؟
من سال ۸۳ و نزد پروفسور میرجلالی جراحی کردم.

شما چقدر از جراحی و کیفیت عمل آقای میرجلالی راضی بودید؟
من تقریبا شصت درصد راضی بودم و خوشحالم

اگر بازهم به عقب برگردید دوباره جراحی میکنید یا راه دیگری رو انتخاب میکنید؟
من دوباره صد در صد جراحی رو انتخاب میکردم

آیا هیچوقت از عمل، از جراحی، از اتفاقات قبل یا بعد از عمل نترسیدید؟ شک نکردید؟
نه من با اعتماد به نفس بالا و با علم به اینکه یک ترنس هستم و میدونستم یک ترنس تنها راه نجاتش عمل تغییر جنسیت هست این کار رو انجام دادم و هیچ موقع پشیمان نشدم و تردید نکردم.

خانم آرام شما چند سال هست که برای ترنس ها فعالیت میکنید. چه قبل از عمل به وسیله بازی در مستند و چه بعد از عمل به وسیله مصاحبه با مجلات و روزنامه ها. یک مقدار ازاین اقداماتتان برای ما صحبت کنید.
من از زمانی که جراحی کردم یک سری کمبودها را در جامعه تراجنسی احساس کردم که بزرگترینش عدم اطلاع رسانی بود و از اونجایی که در سینما و تئاتر فعالیت داشتم سعی کردم کار فرهنگی کنم و نقش اطلاع رسانی داشته باشم. برای همین شروع کردم به بازی در مستند یا ساخت سایت. من وظیفه خودم میدونم که تراجنسی رو به وسیله فرهنگ سازی و شناخت در جامعه نهادینه کنم

فکر کنم منظور شما از سایت، تی اس مگ باشه. درباره این سایت صحبت کنید. چه شد که قبل از افتتاح این سایت مجبور به بستنش شدید؟
من این سایت رو ساختم و یک بستری رو فراهم کردم تا خود تراجنسی ها، محققان و کسانی که علاقه مند هستند در این سایت فعالیت کنند. چون فضا و امکانات سایت بسیار زیاد بود و امکان فعالیت عمده درش بود. ولی متاسفانه دوستان و افراد کسی فعالیت نکرد و تنها از من توقع زیاد داشتند و متاسفانه کسی کمک نکرد و ازاین بستر استفاده نشد.

به نظر شما چرا کسی فعالیت نکرد و به قول شما توقعات بالا بود؟
یکی اینکه چون اسم ترانه آرام بود و من به عنوان یک فعال شناخته می شدم دوستان فکر میکردند من از این راه درآمدی دارم و پولی برای من دارد. دوم هم اینکه دوستان ترنس و جامعه تراجنسی باید با هم متحد باشند و همکاری کنند. اما اینکه بیرون گود باشند و تنها یک سری درخواست داشته باشند هیچ فایده ای ندارد. هر تراجنسی خودش باید یک نماینده و یک معلم باشد. ما زمانی مشکلاتمان حل میشه که سطح آگاهی جامعه را بالا ببریم.

اصلا چرا سایت و دنیای مجازی؟ چرا کار دیگری رو امتحان نکردید؟
سایت اینترنتی یکی از راه های تماس با جامعه هست و راهی هست که میشه به راحتی با جامعه در ارتباط بود و به صرفه هست.

خانم آرام شما بعد از این سایت آیا راه یا ایده دیگری توی ذهنتون برای ادامه فعالیت دارید؟
اگر من قرار باشه توی این راه ادامه بدم تنها باید بستر سازی کنیم برای نهادینه کردن مسائل قانونی و حقوقی تراجنسی. ما باید مسائل قانونی را از طریق مجلس یا نهادهای دیگر پیگیری کنیم. به نظر من اول باید بستر قانونی را فراهم کنیم تا بتوانیم بودجه و اعتباری برای تراجنسی ها ایجاد کنیم.

جناب دکتر روحانی به تازگی در سایت خودشان منشوری رو به نام منشور حقوق شهروندی قرار دادند. در این منشور از حقوق شهروندان در ایران صحبت شده اما متاسفانه از حقوق جامعه تراجنسی که یک گروه قانونی و شرعی هست صحبتی به میان نیامده است. به نظر شما با توجه به اینکه این منشور هنوز به صورت پیش نویس هست آیا میشه امیدوار بود از حقوق تراجنسی ها هم صحبتی بشه؟

صد در صد شدنی هست و این اتفاق خواهد افتاد. الان که شما این مساله رو مطرح کردید من حتما این موضوع رو پیگیری و مطرح میکنم. اگر قرار باشه این منشور تکمیل بشه باید حتما حقوقی برای جامعه تراجنسی در نظر بگیرد

چند روز پیش برنامه ای در شبکه فارسی زبان بی بی سی پخش شد و درباره مشکلات جامعه تراجنسی در ایران صحبت شد. در این برنامه گفته شد سایر گروه ها به خاطر محدودیت در جامعه ایران با تراجنسی ها مخلوط شده اند و خودشان را به عنوان تراجنسی معرفی میکنند، نظر شما چی هست؟
نه اینطور نیست. شاید درصد کمی از سایر گروه ها به دلیل اشتباه از فیلتر پزشکی قانونی رد شوند ولی جامعه چنین مشکلی ندارد و این یک موضوع حاشیه ای بوده که این شبکه به آن پرداخته است. مشکل امروز جامعه ما اطلاع رسانی است و آگاهی.

مساله دیگر در این برنامه این بود که ادعا شده بود همه تراجنسی ها نیازی به جراحی ندارند و خیلی از تراجنسی ها بدون جراحی هم می توانند ادامه دهند. نظر شما به عنوان یک تراجنسی چیست؟ آیا این ادعا را قبول دارید؟
اصلا. به نظر من تراجنسی منهای جراحی هیچ معنی ندارد. کسانی که ادعا میکنند ما میخواهیم به خارج از کشور برویم و بدون جراحی و تنها در پوشش مورد نظر زندگی کنیم به نظر من اصلا تراجنسی نیست. تراجنسی که نخواهد و علاقه نداشته باشد جراحی کند از نظر من تراجنسی نیست.

خانم آرام شما تا حالا به سایت محتا سر زدید، مطالب محتا رو مطالعه کردید؟
بله سایت بسیار زیبا و فعالی هست. من بارها گفتم که توی این جامعه به این بزرگی که ما هیچ تریبونی نداریم، من هروقت احساس تنهایی و فرسودگی میکنم، منی که از شوق و ذوق پر هستم، هرگاه احساس تنهایی میکنم، وقتی وارد فضای مجازی میشوم و محتا رو میبینیم باعث دلگرمی و التیام من میشود

به نظر شما اصلا محتا توانسته کمکی به جامعه تراجنسی بکند؟
صد در صد. در هر جامعه ای بزرگترین وظیفه و بزرگترین کمکی که میشه به یک جامعه با هر ویژگی کرد، به نظر من اطلاع رسانی و بالا بردن فرهنگ اون جامعه هست و محتا هم شدیدا توی این مسیر موفق بوده است

امشب بلندترین شب سال یا همون شب یلدا هست. خاطره یا صحبتی دارید که توی این شب بیان کنید؟
من دست همه بچه ها رو به گرمی میفشارم و همه دوستان رو دعوت به حوصله و صبر میکنم و اینکه اعتماد به نفس شان را بالا ببرند و به خدا توکل کنند. من هم این روزهای سخت رو گذروندم و شرایط بچه ها رو درک میکنم. من قول میدم در سال ۹۳ هم بیمه بچه های تراجنسی تصویب بشه و قول میدم باز هم در زمینه اطلاع رسانی برای جامعه تراجنسی فعال باشم و البته قول میدم که تلاشم رو بکنم تا در منشور حقوق شهروندی آقای دکتر روحانی هم بخشی برای تراجنسی ها باشد.
میخوام امشب بخشی از شعر خودم رو برای بچه ها بخوانم و هدیه به دوستان کنم

من آن شمعم که میسوزم سحرگاه زعشقم عالمی را برفروزم  /  اگر دیوانه گردم چون ترانه به آرامی جهانی را بسوزم.
غروب نور امیدم من امروز ولی کوه صبورم رو به فردا  /  من آن موجم که حجم نور دارد.درون بستر آبی دریا

من همچنین تشکر میکنم از دوستان و کسانی که من رو در این ده سال حمایت کردند. از خانواده، دوستان، اطرافیان و هرکس دیگری که من را در این مدت حمایت کرد و دلگرمی دادند به من
من میخوام یک تشکر ویژه هم از یک هنرمند کنم و دوست دارم اسمشون در این مصاحبه باشد. من میخواهم از خانم بهاره رهنما تشکر کنم چون زمانی که من جراحی دومم را انجام دادم هیچ کس پیش من نبود اما وقتی چشمانم را باز کردم احساس کردم دست یک نفر مدتی در دست من بوده و وقتی کامل به هوش اومدم فهمیدم اون دست خانم بهاره رهنما بوده است

آیا حرف یا صحبتی مانده که من نپرسیده باشم و شما مایل باشید بیان کنید؟
نه من فقط از همه تشکر میکنم و امیدوارم در سال ۹۳ اتفاقات خوبی برای جامعه تراجنسی رخ بدهد